Przewożenie broni statkiem morskim – Rozporządzenie.

pobierz w formacie:  pdf_ikona

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury
w sprawie listy przedmiotów i substancji zabronionych oraz
metod i środków ochrony przewozu broni na statkach

z dnia 17 listopada 2010 r. (Dz.U. Nr 233, poz. 1529)
z dnia 11 lipca 2013 r. (Dz.U. z 2013 r. poz. 1328)

Na podstawie art. 41 ust. 4 ustawy z dnia 4 września 2008 r. o ochronie żeglugi i portów morskich (Dz.U. Nr 171, poz. 1055 oraz z 2013 r. poz. 852) zarządza się, co następuje:

§ 1

Rozporządzenie określa:
1)  metody i środki ochrony przewozu broni i amunicji przez podmioty uprawnione do jej posiadania i przewozu;
2)  listę przedmiotów i substancji zabronionych, o których mowa w art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 4 września 2008 r. o ochronie żeglugi i portów morskich, zwanej dalej „ustawą”.

§ 2

  1. Podmiotami uprawnionymi, o których mowa w § 1 pkt 1, są osoby lub podmioty uprawnione do posiadania broni i amunicji na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz.U. z 2012 r. poz. 576 oraz z 2013 r. poz. 829), zwanej dalej „ustawą o broni i amunicji”.
  2. Podmioty uprawnione, z zastrzeżeniem ust. 3, mogą przewozić broń i amunicję – na terenie portu lub obiektu portowego – w sposób uniemożliwiający dostęp do niej osób nieuprawnionych, z zachowaniem postanowień odpowiednio planu ochrony portu lub obiektu portowego.
  3. Żołnierze i funkcjonariusze, o których mowa w art. 41 ust. 3 ustawy, mogą przewozić broń i amunicję – na terenie portu, obiektu portowego lub na statku – w sposób uniemożliwiający dostęp do niej osób nieuprawnionych. Dopuszcza się możliwość przewożenia broni przez te osoby przy sobie.

§ 3

Na statku:

1)  broń przewozi się:

a) w sposób uniemożliwiający dostęp do niej osób nieuprawnionych,
b) w stanie rozładowanym, bez amunicji w komorze nabojowej i w magazynkach nabojowych;

2)  amunicję przewozi się:

a) w sposób uniemożliwiający dostęp do niej osób nieuprawnionych,
b) przy zachowaniu wymogów bezpieczeństwa, wykluczających możliwość przypadkowej eksplozji, w ilości uzasadnionej potrzebami osoby przewożącej.

§ 4

  1. Podmioty uprawnione zamierzające przewieźć broń lub amunicję na statku są obowiązane zawiadomić o tym przewoźnika w momencie zakupu biletu na podróż lub najpóźniej w punkcie odprawy biletowo-bagażowej.
  2. Przepis ust. 1 stosuje się również w przypadku osób zamierzających przewieźć replikę lub atrapę broni i amunicji lub broń, o której mowa w art. 11 pkt 7, 8, 10 i 11 ustawy o broni i amunicji.

§ 5

  1. Przewoźnik sporządza listę podmiotów uprawnionych do przewozu broni i amunicji oraz osób przewożących repliki lub atrapy broni i amunicji lub broń, o której mowa w art. 11 pkt 7, 8, 10 i 11 ustawy o broni i amunicji, wraz z oznaczeniem ich liczby.
  2. Przewoźnik przekazuje listę, o której mowa w ust. 1, kapitanowi statku.
  3. Lista osób, o której mowa w ust. 1, zawiera imię i nazwisko osoby oraz numer jej dokumentu tożsamości.

§ 6

  1. Podmioty uprawnione oddają broń i amunicję do przewozu na statku w punkcie odprawy biletowo-bagażowej lub najpóźniej przy wejściu na pokład statku, w miejscu i w sposób określony w planie ochrony obiektu portowego lub statku.
  2. W zależności od miejsca przekazania broni i amunicji do przewozu oraz wydawania broni i amunicji po przewozie, odpowiednio przewoźnik lub kapitan statku prowadzi ewidencję pobranej oraz wydanej broni lub amunicji oraz wydaje odpowiednie pokwitowanie deponującemu.
  3. Zasady prowadzenia ewidencji, o której mowa w ust. 2, określone są odpowiednio w planie ochrony obiektu portowego lub statku.
  4. Broń i amunicję przechowuje się na statku zgodnie z przepisami § 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 kwietnia 2000 r. w sprawie przechowywania, noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji (Dz.U. Nr 27, poz. 343).

§ 7

W stosunku do żołnierzy i funkcjonariuszy, o których mowa w art. 41 ust. 3 ustawy, przepisów § 3-6 nie stosuje się.

§ 8

Broń lub amunicję, jako ładunek statkowy przewożony w celach handlowych, przewozi się zgodnie z przepisami dotyczącymi przewozu materiałów niebezpiecznych w transporcie morskim oraz przepisami ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz.U. z 2012 r. poz. 1017) i wydanymi na jej podstawie aktami wykonawczymi, oraz postanowieniami planu ochrony statku.

§ 9

Listę przedmiotów i substancji zabronionych, o których mowa w art. 41 ust. 1 ustawy, określa załącznik do rozporządzenia.

§ 10

W terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie rozporządzenia przewoźnicy oraz zarządzający obiektami portowymi dostosują metody i środki ochrony przewozu broni i amunicji określone odpowiednio w planach ochrony statków lub obiektów portowych do wymogów określonych w rozporządzeniu.

§ 11

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

 

Załącznik:

Lista przedmiotów i substancji zabronionych do nieuprawnionego posiadania oraz transportu na teren portu, obiektu portowego lub na statek.

Przedmioty i substancje zabronione

  1. Broń

1.1. broń palna, w tym broń bojowa, myśliwska, sportowa, gazowa, alarmowa i sygnałowa;

1.2. broń pneumatyczna;

1.3. miotacze gazu obezwładniającego;

1.4. narzędzia i urządzenia, których używanie może zagrażać życiu lub zdrowiu:

a) broń biała w postaci:

– ostrzy ukrytych w przedmiotach niemających wyglądu broni,

– kastetów i nunczaków,

– pałek posiadających zakończenie z ciężkiego i twardego materiału lub zawierających wkładki z takiego materiału,

– pałek wykonanych z drewna lub innego ciężkiego i twardego materiału, imitujących kij bejsbolowy,

b) broń cięciwowa w postaci kusz,

c) przedmioty przeznaczone do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej.

2. Materiały wybuchowe i pirotechniczne

2.1. Wszelkiego rodzaju materiały wybuchowe klasy od 1.1 do 1.4 w grupach zgodności B, C, D, E, F i G zgodnie z Międzynarodowym Morskim Kodeksem Towarów Niebezpiecznych (Kodeksem IMDG)1)

3. Środki drażniące lub ogłuszające, substancje chemiczne palne, trujące i żrące oraz inne materiały chemiczne, biologiczne lub radiacyjne

3.1. Wszelkiego rodzaju substancje chemiczne lub toksyczne klasy 2, 32), 4, 5, 6, 7, 8 i 9 zgodnie z Międzynarodowym Morskim Kodeksem Towarów Niebezpiecznych (Kodeksem IMDG).

 

1) Dz.Urz. Min. Inf. z 2005 r. Nr 4, poz. 28.
2) Napoje alkoholowe o zawartości alkoholu powyżej 70% mogą być przewożone w ilościach zgodnych z przepisami rozporządzenia Rady nr 1186/2009 z dnia 16 listopada 2009 r. ustanawiającego wspólnotowy system zwolnień celnych (Dz.Urz. UE L 324 z 10.12.2009, str. 23).