rozdzielnego ładowania

Obrót bronią rozdzielnego ładowania (CP)

Broń rozdzielnego ładowania (CP) to nadal broń palna. Stosować należy do niej odpowiednio wszelkie zasady obowiązujące w stosunku do broni palnej (poza obowiązkiem uzyskania pozwolenia i rejestracji, co omówione zostało w Części I). Dotyczy to w szczególności zasad obrotem taką bronią, przechowywania i noszenia. W tej części zajmiemy się prawnymi aspektami zbywania i nabywania takiej broni.

Kto może sprzedawać broń rozdzielnego ładowania?

1) przedsiębiorcy

Wykonywanie przez przedsiębiorców działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu bronią palną reguluje Ustawa o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym. Ustawa ta szerzej definiuje pojęcie „broni” niż UBiA. Rozumie się przez to: „broń i istotne części broni w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz.U. z 2012 r. poz. 576), a także inne urządzenia służące do niszczenia lub obezwładniania celów”. Nie może być więc wątpliwości, że definicja ta obejmuje broń palną rozdzielnego ładowania.

Ustawa stanowi o obowiązku uzyskania koncesji na obrót bronią, wprowadzając jednocześnie w art. 32 zakaz nabywania broni palnej od przedsiębiorców nieposiadających koncesji na obrót takimi towarami.

Swoją drogą, przepis ten jest skonstruowany wadliwie, gdyż jednorako traktuje „obrót bronią” oraz „sprzedaż własnej broni” przez przedsiębiorcę wykorzystującego taką broń na co dzień do celów prowadzenia działalności gospodarczej (strzelnice, podmioty szkoleniowe, agencje ochrony). Literalna wykładnia tego przepisu prowadziłaby do kuriozalnej i niczym nie uzasadnionej sytuacji, w której posiadacz broni do celów szkoleniowych (z zasady – prowadzący działalność gospodarczą) mógłby kupić, ale już nie mógłby sprzedać nikomu swej broni. Nie sposób sądzić, iż takie było ratio legis tego przepisu.

2) osoby prywatne

Co ciekawe, żaden przepis nie zakazuje nabywania broni (a więc i broni rozdzielnego ładowania) od podmiotów nie będących w ogóle przedsiębiorcami.

Takiego zakazu sprzedaży próżno szukać w innych przepisach, w szczególności UBiA, która problematykę zbywania broni nie wymagającej pozwolenia całkowicie przemilcza. Jedynie w art. 21 zezwala się na zbywanie broni na rzecz osób posiadających pozwolenie na ten sam rodzaj broni.

Kto może kupić broń rozdzielnego ładowania?

Zgodnie z art. 31 ust 2 w.w Ustawy, broń, na posiadanie której nie jest wymagane pozwolenie na broń, może być sprzedawana wyłącznie osobom pełnoletnim, po okazaniu dokumentu stwierdzającego tożsamość. Przepis ten dotyczy z pewnością wszelkie podmioty prowadzące działalność w zakresie handlu bronią.

Co ciekawe, mimo że Ustawa ta z zasady nie reguluje sytuacji prawnej osób nie prowadzących działalności gospodarczej (wskazuje na to zakres jej regulacji określony w Art. 1), to przepis art. 31 ust. 2 należy jednak stosować do wszystkich podmiotów, w tym prywatnych posiadaczy broni. Wskazuje na to regulacja przepisu karnego z art. 37 ust 2 tej ustawy: Kto sprzedaje wyroby pirotechniczne, wyłączone spod koncesjonowania lub broń, na posiadanie której nie jest wymagane pozwolenie, osobom niepełnoletnim, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

Z uwagi na użycie słowa „kto”, zgodnie z powszechną wykładnią przepisów karnych, ustawodawca uregulował tym samym przestępstwo o charakterze „powszechnym”. Innymi słowy „kto” oznacza „każdy”.

PODSUMOWANIE:

Broń rozdzielnego ładowania może być z zasady:

– zbywana przez przedsiębiorców koncesjonowanych lub osoby prywatne,
– nabywana wyłącznie przez osoby pełnoletnie.